Umut

Belki de bu kadar çok yalnızlığa tutsak kalmamız onu bile paylaştığımız İçindir…
Edebiyat
Reklam
herkes haklıydı şu dünyada ve herkes herkes olmayı nede güzel becerirdi ne dost kalır ne sevgi güven çoktan kırılmış bir kaç yerde belki izi kalırdı…
Edebiyat
her ayrılık bir özgürlüktür kayıp giden bir ruhun sonsuza dek sevmesidir…
Edebiyat
Kalemim tutsak hayaller öksüz Hani bize ayrılık mı düştü yine Karanlık bile hırsız gecelerime Neden kapanır ki pencerem senle dolu yarınlara Bir kelebek fısıldar kulaklarıma rüzgarına kapılıp gider bulurum anılarımı Gözlerin düşer yüreğime damla damla kanlar düşer gözlerime gözlerine Kalemim tutsak hayaller öksüz Yalanlara hasretler çalar saatim ayrılık Zamanım kayboluyor yine geceler gece yarısı hasret sancısı yine buluyorum kendimi kaybolup giden bir bende
Edebiyat
Yürüyorum hatıralar ceplerimde sımsıkı tutuyorum kaybolup gitmeseler bari Denize uzanıyor gözlerim gözlerine takılırcasına mavi Yine kaybolsak ya sana aşık olduğum Senle dolan sokaklarında Gel sen yine sarıl gönlüme belki uçurum Olur düşeriz dünlerimizin peşine Koşarız ellerimiz kenetlenmiş güneşi gölgemize alır severiz aynı sokakta aynı denize bakan Işık saçan mavilerde Yürüyorum sensiz yarınların Mısralarında hatıraların ceplerimde bir beyaz sayfayı daha güzelleştiriyor Saçların hatıralarına takıp uçuruyorum Gözlerin gibi maviye hasret saçan rüzgarlarında Yürüyorum seni sevdiğim sokakların Her kayboluşunda biraz daha ölüyoruz Zaman tutsak ellerimde zaman hep sensiz Hep senle dokuyken her adımda biraz daha geliyor dalgarın ruhuma hangi fırtınaya hangi şehre gitsem yokluğun sarar uzaklar hiç olmadığı kadar uzak Şehrim kayıp hayaller kayıp bir kaybolan mısraya daha düşüyor zaman bir sen daha gidiyor gözlerimden seni sevdiğim o şehirlere bizsiz yaşıyor biz olmadan dönüyor dünya biz olmadan yaşıyor insanlar nede çok umursamaz her şey Sımsıkı tutuyorum hayallerini çalmasın diye zaman
Edebiyat
Reklam