Yine bir sabahın gölgesindeyim bulutlarımız çok uzaklarda ve biz hangi zamansız mevsimin meyvesiyiz.
Yazılıyor şehirler,bulutlar ve gökyüzü bizsiz...
Yine bir sabah geçiyor,tüm hüzün gemilerini getiriyor dalgalar, yorgun düşmüş şairler sorup duruyor işte bilmediğim bir mısra da ve yine düşüyor gölgen gölgeme geceler üşüyor,sabahlar bulutsuz geliyor içim içimden geçiyor ve sen yoksun yine
Sessizliğime dalıyorum bu gece sanki yokluğa düşmüş ve ulaşılmaz sancılara saplanıp kalmışım,öyle bir sessizlik zindan’ı ki öylece kendimi alıp gitmişim...