Bir kitapta görmüştüm onu
Kızıla benzer saçları vardı
Güneşte yankılanan ruhuma
Oysa siyahtı saçları
Karanlığım kadar
Bir kitapta görmüştüm onun
Ellerine tutundum
Oysa elleri çok uzaktı bırakamadım
Bir kitapta görmüştüm onu
Yanımdan geçip gitti…
Sessizliğe durdu önce selamı göğün en derinine bakarak verdi
Umursamaz oldu bulutlar
Yağmur bile yağmadı
Kuşlar sessizliğini bozmadı
Durdu bir yerlerde zaman
Kalpte ata ata vuruldu
Akrepler,yelkovanlar
Bilir oldu mısralar
Kaybetmenin zehirli acısını
Gören olmadı
