Umut

Gözlerin gerçekten bu kadar güzel Bakmayı nerden öğrendi Periler kadar tatlı bir eda Allahım sanki bu bir rüya Söylesene gözlerin bu kadar Sonsuzluğu nereden çaldı Bakıp bakıp düşüyorum Farkında bile değilsin
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Ne güzel kokardı ellerin, sarmaşıklara bezenmiş, yediveren çiçekler gibi ruhuma dokunurdu ellerin
Edebiyat
Yürüyorum hasret sokağının o en unutulmaz zamanlarında Gökyüzü bedbaht bir karanlığa düşmüş Hayat umutsuz bir kalabalık Her yanımdan koşuşturan bu yalnızlık nereye… Yürüyorum,gözlerim korkuyor ya bir sokaktan çıkarsan karşıma Bu gökyüzüne sığdırmam içimi Güneşimi, çoktan kaybettim gözlerinde Yürüyorum,usulca bir rüzgar savururken Yalnızlığımı,çarpıyorum kaldırımlara Bir damla yağmur soğuk yüzüyle Çarpıyor o en dipsin sayfalarıma Ellerim ceplerimde,üşüyor bir yanım Hayat umursamaz bir ahenkle vuruyor Tellerine,kulaklarımda fırtınalar İçimde bir son ve ben yürüyorum İzini kaybettiğim sokaklarda
Edebiyat
Gel bu gecede yazalım Kim gider kim kalır hep bir son diyerek Başlasak yeniden Vurulsa bir kuş dalından Ölüp ölüp dirilse baharlar gibi Cıvıl cıvıl bir ahenk tuttursa Kim gider kim kalır umrunda olmadan Yeniden Bu gecede sevelim Kim daha çok severse o kalsın Kim ağlar kim güler…
Edebiyat
Zaman çaresiz düşse peşine Kader kaleminden mürekkebin aksa sayfalarıma Bir ömre yazılsan ansızın Hiç görülmemiş bir göz, duyulmamış bir eda hepsi sana yıldırımlar kadar hızlı gözlerimde büyüsen Yüreğimde aşkın en dipsiz yaralarıma ışık tutsa Titrese duyulmamış hisler Ansızın sen dolsa her yanım Karıştırsam sokakları ansızın kaybolsam Aşkınla Belki de koşsam oturarak bir yerlerde Mutluluğun kapısında usulca beklesem öylece Zaman çaresiz kalsa işte böyle seninle yeniden
Edebiyat