Umut

Sen gittin yüreğimden Küllerin kaldı kalemim de…
Edebiyat
Reklam
Ah yokluk ne yazdırdın bana Bir çile bunca cefaya gelir mi Hangi Sevda kanadından vurulurda Vicdan denilen o hengame ye Düşmeden bir alasmaladık Demeden gidilir… Yazmayı sen hayat mı sanarsın Ben ekmek derim su derim Ben en güzel kokuların Aşkıyla susadım açlıktan da ölürüm derim Sen yağmur dersin çamur dersin Ah yokluk bir ben daha bulursan De ki ona Sev çünkü sevmek kaybetsen de güzeldir
Edebiyat
Şiir ne bela Tutumu bırakmıyor Ne saatin bir hükmü kalıyor Ne sevdanın Darma duman her taraf En zifiri,bir gecenin ortasında Geçmişin en solgun yanında Ve baharın o en güzel yağmurunda ıslanırken ne zamanın bir hükmü kalıyor ne aşkın
Edebiyat
Belki de bir daha sevmeliyim seni Puslu bir gecenin en karanlık Yanına dönene kadar oturup Bütün umutlarımı dökmeliyim İçime Bir kaldırım anlar belki beni Sevdaya koşar bir çocuk Bir Kırlangıç sen diye seslenir içime Bütün umutlar yağar belki üzerime Gökyüzüm sen dolar Hatırlarım o sokakta seni Bundan saha ne güzel olabilir ki Belki de
Edebiyat
Güzel bir tarzın var hep menekşe Gülüşlü bir tavrın,bahardan mı yoksa aşktan mı Sığmam içime,göz bebeklerine dalarım Sonsuzluğu yakalarsam şayet Göm beni aşkın en dibine Sevdaya susayalım Bir bahar daha yağsın üstümüze Yağan yağmur değil Menekşeler olsun gülüşünle
Edebiyat
Reklam