Umut

Artık yalnız kaldık ay ışığım Soğuk bir kış günü Tüm hasretini bana verip Sevdanın bütün rengini çantasına koyup Gitti. Artık çok da umrumda değil ay ışığım Karanlığa biraz ışık katsan da yetiyor Bana Gözüm öyle ışığın sonunu bekleyen Sonsuzluk zebanilerinden farkım kalmadı Ne yağmurun ne karın tadı kaldı Gözümde Artık yalnız kaldık ay ışığım Titreyen bir yüreğim var yalnızlıktan Sonsuz zifiriye bakıyorum Yokluğu depremlerle irkiliyorum Bir parça hasretiyle kavrulup Küle dönüyorum Artık yalnız kaldık ay ışığım O da sever mi bir başkasını Ama sevmez bir gök bir bulutun Karanlığını ben beyazımda kaldım O içimden yağdı gitti Ne beyazım nede bir damla sevdaya Düşecek rengim kaldı Ah ay ışığım Tut hasretimden al karanlığımı içimden Titreyen yüreğime tut ışığını Çok hasretim bir damla mehtabına Sar beni son bir kez de olsa Gözlerim açık seveyim seni
Edebiyat
Reklam
İlelebet yokluğuna muktedirim sevdiğim
Edebiyat
Ama bu kadar sessizliği Koyma önüme Sonra Sensizliği de yaşarım,bensizliği de..
Edebiyat
Uykusuz gözlerim demlenir hayattın Sabahında Bir sıcak çaya kaç yudum Kaç Sevda sığar Bir gök bir de deniz eksik heybemde Soğuk bir havaya ellerim üşür de Yüreği üşüyene hangi Sevda kaç ömür yeter ki Bir gürültü alır kulaklarımı Huzursuz bir ruha kaç kurşun sığar Kaç sevda bir sesin eder ki Kırlangıçlar dolanır İçimin o en güzel göğünde Bir sen daha sever mi Bilmem ….
Edebiyat