Artık yalnız kaldık ay ışığım
Soğuk bir kış günü
Tüm hasretini bana verip
Sevdanın bütün rengini çantasına koyup
Gitti.
Artık çok da umrumda değil ay ışığım
Karanlığa biraz ışık katsan da yetiyor
Bana
Gözüm öyle ışığın sonunu bekleyen
Sonsuzluk zebanilerinden farkım kalmadı
Ne yağmurun ne karın tadı kaldı
Gözümde
Artık yalnız kaldık ay ışığım
Titreyen bir yüreğim var yalnızlıktan
Sonsuz zifiriye bakıyorum
Yokluğu depremlerle irkiliyorum
Bir parça hasretiyle kavrulup
Küle dönüyorum
Artık yalnız kaldık ay ışığım
O da sever mi bir başkasını
Ama sevmez bir gök bir bulutun
Karanlığını ben beyazımda kaldım
O içimden yağdı gitti
Ne beyazım nede bir damla sevdaya
Düşecek rengim kaldı
Ah ay ışığım
Tut hasretimden al karanlığımı içimden
Titreyen yüreğime tut ışığını
Çok hasretim bir damla mehtabına
Sar beni son bir kez de olsa
Gözlerim açık seveyim seni