Anladım seninle aynı romanın içinde yaşadık
Aynı mevsimin rüzgârına savrulduk
İliklerimize kadar sevdik belki de kanadık
Anladım biz bu romanın son satırların da
Son diye buluştuk belki de kapandık
Bittik belki de
Uykun da haram,girmesin gözlerime
Günahın bende, terk etmedi
Gözlerin bende
Uykum da haram, uykun da
Gecem düşsün peşine…
Aşk bekçilerim,gönül derdin de mahpusuna düşmüşüm,ellerim yerine
Gözlerim kelepçeli…
Uykular haram, uykular tutsak ömrüme
Öyle ağlamaktan çok payım var ki
Ne mevsime sığdım ne de sana
Kendimde buldum seni
Yine sevdim yine aklıma geldin
Ne sana küstüm ne de sevdim diye
Kendime
Belki bir gün özler beni diye
Sattım bütün umutlarımı
Geçmişi toplayan bir eskiciye
Kim bilir nasıl bir yarına söndüm
Şeninle söndüm,umudun satıldığı
O şiir de