Özlüyorsan sarıl ruhunun en dipsiz kederine bul beni yokluğun kaybolduğu zifirine
Acının rengi siyah işte sarıl o en üşüdüğün
Yalnızlığın rengine
Yazmadan,okumadan kaybol kalbinin yollarında kaybol kapanan kapıların
Ardında belki bir dilencinin çaresiz
Bakışlarında bul kendini
Özlüyorsan sarıl sevginin ıssız kederine
Çünkü kaybeden herkes özlemeye mahkumdur gün gelince