Geceleri, zamanın akışını daha az algılıyordun. Kentsel ödevler ertesi güne ertelenmiş oluyordu. Herhangi bir toplumsal etkinliğe kalkışamayacağın için seni kendinden uzaklaştıran bir şey kalmıyordu. Suçluluk duymadan, yorgunluktan başka sınır tanımadan iç dünyana dalıp gidiyordun.