Aniden, dünyanın böylesine büyük, kainatın böylesine karanlık olduğunu görmek... Bunun sınırsız cazibesi, sınırsız yalnızlık...
Benim yazgım da, mutlu etmem gereken insanları üzmekmiş.
Mutluluğunun eksikliğini dünyevi bir nedene bağlayabilen aziz mahluk! Hissetmiyorsun, felaketinin paramparça kalbinde, bozulmuş aklında yattığını hissetmiyorsun
Bana her şeyi bağışlayan güzel Tanrım, niçin verdiklerinin yarısını geri alıp bana özgüven ve yeterlilik duygusu vermedin ki?