Evet, o en fazla hayata karşı ilgi duyuyordu. Hayatta ne varsa seviyor, ne varsa harikulade meraklı ve çekici buluyordu. Bilhassa hayat içinde onu en cok alakadar eden, bütün dikkatini üstünde tutan insandı. O, insanı harikulade buluyordu. O, insanı araştırmaya ve sevilmeye layık, çok ilgi çekici bir mevzu olarak görüyordu. Hayata, tabiata karşı o kadar az müdafaa vasıtasına sahip olarak gelen insanın, asırlardan beri tabiatla yaptığı çetin mücadelelerden bugüne kadar aldığı neticelere hayranlık duyuyordu.
Etrafta ne görülüyorsa insan emeğinin mahsulüydü. Dünya insanoğlunun sırtında böyle güzelleşiyor, tabiat insan zekasının kuvvetiyle açılan avuçlarından bütün sırlarını birer birer boşaltıyor, lüzumlu ve faydalı ne varsa, hayatı güzelleştiren, kolaylaştıran, ona mana veren ne varsa hepsi insan eliyle, insan emeğiyle, insan gayretiyle vücuda geliyordu.
İnsanın hayatı güzelleştirmek için gösterdiği bu gayret adeta ilahi bir gayretti.