• S i m g e
@simgeoloji
Gece dilsizliğinde sesler büyütüyoruz
Uykular dağılıyor kuşkular dehlizinde
Kendi elimizle boğup kendi sesimizi
Başımız eğik geçiyoruz kapılardan
Bir büyük suç oluyor suçsuzluk içimizde
Yüzün bir türkü sonrasının
Kederli dalgınlığında;
Güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum
Ağıt gibi bir alay dudak uçlarında
Aklı yüreğinden utana utana
-Yaşasa bile insan-
Yaşamanın bir anlamı kalır mı?
İçimiz sevgilere kapalı nicedir
Dışımız eğreti yalan giysiler.