"Düpedüz bir zaaftı işte, beklenmedik bir şey. İnsanın başına her zaman gelmez, ama bir geldi mi o zaman seyreyle yangını. Önce içini sarar alevler, sonra bacayı. Mümkünü yok kaçıp kurtulamazsın. Nereye gitsen, hangi kapıyı çalsan o aşkın esirisindir artık."
"Sanatın yalnızlık gerektirdiğini, yaratış sürecinde müdahale kabul etmediğini biliyordu. Ama, yazarlar da dahil, hiçbir sanatçı yeterince yalnız değildi yaratırken. Gece, hiçbir zaman, tümüyle gece olamazdı; dış dünyadan bir ses, bir ışık, bilemedin bir hışırtı sanatçının iç dünyasına düşüverir, onun tümüyle gerçekten uzaklaşmasını, kendi hayal gücüyle baş başa kalmasını engellerdi."