Eğitim anlayışımız “doğru yanıtlar”ı göklere çıkarma esasına dayandığı sürece çocukları yaşamla neşeli, canlı ve yürekten bir ilişki içine girmeye nasıl teşvik edebiliriz?
Küçük çocukları içlerinde taşıdıklarını bildiğimiz o büyük insani nitelikleri geliştirecek şekilde eğitmenin bir yolu olmalı. Fakat aklımızı testlerle bozduğumuz sürece bunu asla başaramayız.
Bir çocuğun anlamsız bir ifadeyi ya da işlemi yeterince tekrarlarsa anlamlı bulacağı anlayışı, bir papağanın insanların konuşmalarını yeterince tekrarlaması halinde neyi konuştuğunu anlayabileceği düşüncesi kadar saçmadır.