Biri kendini aradığı için, bir başkası da kendini yitirmek istediği için gider en yakınındakilere. Kendinize duyduğunuz kötü sevginiz, yalnızlığı sizin için bir hapishaneye dönüştürür.
Şöyle diyorsunuz bana: “Zor şey yaşama katlanmak.” Peki ama, o zaman öğleden öncelerindeki gururunuz ve akşam vakitlerindeki kadere boyun eğişiniz neden?