Kafamda her şey darmadağınık. Kendimi yok etmenin yollarını arıyorum. Ama artık cayabilirim. Sıradan, hoşgörülen, erkeğe yaraştırılan hangi bayağılık varsa onları yapıyorum. Kendimde bir zamanlar büyüttüğüm umutları çürütecek her işe varım artık.
İnsanlar, sanırım yaşlandıkça ya da, bilemiyorum, dünyaya bakışlarında tekdüzeliğe alıştıkça yılların biriktirip kötü de olsa elden ele geçirdiği şeyleri değiştiremez mi oluyor ne. Şimdi artık okumuyorum da, hep içiyorum. İsteklerim sevinçlerim yok oldu. Sonra karlarda yürüyorum. Eskiden okumayı öyle severdim ki. Sabah kalk borusu çalmadan ilk aydınlıkta ders dışı kitapları istekle okurdum. Bir kıyı çocuğuyum ben. Okumaktan da vazgeçtim, öfkelendim insanlara. Sarhoşluğun bir uçtan öte uca atlayan hastalıklı oyalanmasıyla avunuyorum.