Zerdüştün Güncesi

Hepsi boş bu işlerin... Seni bana yabancı yapan ne varsa boşa, kuleler dikiyorlar boyuna, askerler diziyorlar karşılıklı, neymiş sizin taraf bizim taraf... O kulelerin arkasında herkes birbirini yiyor, set de çeksen, araya Derya deniz de sığdırsan fark etmez çiğ süt emmişiz hepimiz hiçbir şey bulamasak kendi kendimizi yeriz.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Unutmak sağ çıkmaktı, bunu yapamazsa o kuyuya yuvarlanacaktı; kendi karanlık kuyusuna.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?
Sayfa 79·Kitabı okudu
Edebiyat
Bir daha hiç ayrılmamak üzere rastlaşmış; belki de birbirlerini yaralarından tanıyıp bulmuşlardı.
Sayfa 56·Kitabı okudu
Edebiyat
Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürler.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam