Zerdüştün Güncesi
@simplereader
–“Daha anlatsana,” dedim.
–Hoşuna mı gitti?
–Hem de çok. Seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre boyunca hiç durmadan laflamak isterdim.
–Benzinimiz yeter mi ki?
–Yalancıktan doldurursak yeter.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
–Olsun, onu öldüreceğim.
–Ne diyorsun evladım sen, babanı mı öldüreceksin?
–Evet, öldüreceğim. Çoktan başladım bile. Öldürmek derken öyle Buck Jones’un tabancasını alıp dan diye öldürmeyi kastetmiyorum. Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek.
–Portuga!
–Hı...
–Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?
–Niye
–Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor.
–Xururuca.
–N’oldu?
–Ağlarsam ayıp olur mu?
–Ağlamak asla ayıp değildir, sersem. Niye ki?
–Bilmem, henüz alışamadım. İçimdeki kafes bomboş kaldı sanki...
–Neden ders alıp benim gibi yapmıyorsun?
–Ne yapıyorsun ki?
–Hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına uğramıyorum.