Zerdüştün Güncesi
@simplereader
Ondan ayrıyken yıllar boyunca var olmuştum ama o kadardı işte. Yalnızca bir varoluş. Sözsüz bir kitap.
En çok konuşanın ille de en akıllı olması gerekmiyor; bir hatip ile pazardaki bir satıcı arasında hemen hemen hiç fark yoktur.
Gece olup sen de onun gibi karardığında, uzanıp dinlen ve karanlık kal, kararlılıkla. Ve sen hâlâ karanlıklardayken gün doğduğunda, kalk ve söyle güne, kararlılıkla: “Karanlığım ben hâlâ.” Günün ve gecenin karşısında rol yapmak aptallık olacaktır. İkisi de güleceklerdir sana.
Bilmen gerekenlerin sonuna vardığında, hissetmen gerekenlerin başlangıcındasın.
Rose’u 1603’ten beri görmemiştim ama aşk hala taptaze, hala çok güçlüydü ve artık bana acı veriyordu. Hiçbir fiziksel acının boy ölçüşemeyeceği kadar büyük bir acı.