Zerdüştün Güncesi
@simplereader
Reklam
İnsanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?
Bir daha hiç ayrılmamak üzere rastlaşmış; belki de birbirlerini yaralarından tanıyıp bulmuşlardı.
Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürler.
Reklam