Sena

Sena
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi taşınacak suyu göster, kırılacak odunu kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin tütmesi gereken ocak nerde?
02:40
Yalnızlık nihayet geldi, tam da öngördüğüm gibi; ağır, derin ve tuhaf bir şekilde değerli. Bunu kimseye açmadım. Gidişin korkunçluğunu görmek akıl hastalığı değildir, bunu anladım artık. Ait olamama
Reklam
Uzak nedir? Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir? Başım açık, saçlarımı ikiye ortadan ayırdım kimin ülkesinden geçsem şakaklarımda dövmeler beni ele verecek cesur ve onurlu diyecekler halbuki suskun ve kederliyim
belli ki ben talihsiz yüzde yirminin arasındayım
Bir ormanın içinde karıncalarla dolup taşan iç karartıcı bir tepeciğin üstündeyim. Baktığım hiçbir yerde en ufak bir ışık bile yok. Ne hiç aksatmadan yuttuğum antidepresanların ne de öncekilerin
"İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır. İntihar düşüncesine-bir alışkanlık haline gelen intihar düşüncesine- yol açan manevi çöküntü kadar aşağılık bir şey yoktur. Sorumluluk, vicdan, irade gelişigüzel yüzüp durur bu ölü denizde, sulara gömülse bile rastgele bir akıntıyla yeniden ortaya çıkar." Yaşama Uğraşı, Cesare Pavese
yine kendimi bulduğum bu satırlarda dolaştığım günler.
"Beni korkutan da bu. Temel ilkem intihar, gerçekleştiremediğim, hiçbir zaman gerçekleştiremeyeceğim, ama düşüncesi duyarlılığımı okşayan intihar. En beylik en umutsuz anlamıyla bir enayiyim ben. Nasıl yaşayacağını bilmeyen, ahlaki olduğuna ulaşmamış, kendini bir şey sanan, intihar düşüncesinden bir şeyler uman, ama bunu gerçekleştiremeyen bir adam. İşin korkunç yanı, şu anda yapabileceğim hiçbir şeyin bu durumu düzeltemeyeceği. Çünkü eskiden kendimi yine böyle bir durumda bulmuş, fakat beni kurtaracak bir çıkar yola rastlayamamıştım. Şimdi de bu adımı atacak gücü kendimde bulamayacağım."