Zamanın akışını yavaşlatmak ister gibi sürekli geçmişi hatırlamaya çalışıyoruz. Ve sanki zamanın akışını hızlandırabilecekmiş gibi gözümüzü dikmiş geleceğe bakıyoruz. Bize verilen zamanı, şimdiyi hiç düşünmüyoruz. Geçmiş ve geleceğin hayallerine kapılarak şimdiki zamandan kaçıyoruz. Neden? Çünkü şimdiki zaman bizim için çok sancılıdır, bizi rahatsız eder. İşte bu yüzden hiçbir zaman gerçek anlamda mutlu olamayız fakat mütemadiyen mutlu olacağımızı planlarız.