Sefinem gark oldu, derya bulanık,
Ne bir fener yanar, ne de bir iz kalır.
Gönül bir virane, ruhum uyanık,
Bunca fırtınadan bir enkaz kalır.
Yelkenim yırtıldı, dümense kırık,
Dalgalar dövüyor, her yan hıçkırık.
Sahili beklerken yollar ayrık,
Dudakta sönmedik bir avaz kalır.
Sığındım limana, kapılar duvar,
Bu derin uykunun bir sonu mu var?
Dünya bir han imiş, geçiyor bahar,
Gideriz buradan, bir beyaz kalır.
Sinan Yeşilkurt