Sinan
@sinan6759
Dilim söylemese de aklım bana haykırdı.
Devam Et
Devam EtKalite Müdürü
Zonguldak
Zonguldak, 3 Şubat
109 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Filmini izlemiştim. Kitabı da sürükleyici.
Roman, genç bir karakter olan Thomas’ın hikayesini anlatır. Thomas, bir asansörle hatırlamadığı bir yer olan Glade adlı bir açık alana getirilir. Glade, yüksek duvarlarla çevrili ve ortasında devasa bir labirentin yer aldığı bir yerdir. Thomas, orada gördüğü diğer gençler gibi hafızasını kaybetmiş halde bulur.
Glade’in bir topluluk tarafından yönetildiğini öğrenen Thomas, labirenti ve Glade’i araştırmaya koyulur. Gençler, labirentin gizemini çözmeye çalışarak ve kendi içlerinde bir düzen oluşturarak hayatta kalmaya çalışırlar. Labirentin duvarları her gece kapanır ve içeri girenleri korumak amacıyla değişik yaratıklarla doludur.
Reklam
“Aşkın pazarında canlar satılır,
Satarım canımı alan bulunmaz.
Ölenler hayvan imiş, aşıklar ölmez”
“Aşık adamın gıdası sevdiği değildir. Gıda sevmenin kendisidir. Onun için şimdilerde kendilerini aşık sananlar sevgiyle beslenmiyorlar. Ya ne ediyorlar? Sevgililerini yiyorlar. Aşık dediğin sevgilisini yer mi? Sevgilisini yiyen hayvandır. Onun için sevgilisini yiyenler ölür ama aşıklar yaşar. Ölen hayvandır, aşıklar ölmez.”
“Aşıklar Ölmez” rahmetli Ömer Lütfi Mete'nin hatırasını ve onun unutulmaz karakteri Kuşçu'nun hikmetli sözlerini yaşatmak adına kitaplaştırıldı. Senaryodan uyarlanan kitapta Kuşçu karakterinin sonsuzluğa adanan bir yörüngede hayatın her alanına ait birikimine tanıklık etmiş olacaksınız. Kimi zaman bir soruda, kimi zaman bir hikayede, kimi zamansa tek bir kelimede düşünce dünyanızda ince ayarlar yapmak durumunda kalacak ve belki de ruhunuza kendi yolculuğunda bambaşka bir rota belirleyeceksiniz.
Sözlerin işe yaramadığı anlar vardır, keşke bende ağlayabilseydim, her şeyi gözyaşlarımla söyleyebilseydim, anlaşılayım diye konuşmak zorunda kalmasaydım.
Her bir insanın hikayesi, bizi kendi başımızdan geçen olaylar kadar ilgilendirirdi. Yeter ki kendi gerçekliği içinde kavransın. Her hikâye, sonuçta insanın varoluşunun bir hikayesi değil miydi? Ve akıp giden hayatın?
O bizim değişmez kaderimiz ve varlıkta muhteşem hakikatimizdi. Kaçışı olmayan, kurtuluşu bulunmayan bir keder veya sevinç... Bir yerde susmak gibi, ama bir yerde konuşmak kadar ebedi hakikat... Başa gelecek olan; bir tek ve tek başına... Zaman öldükçe ölümün zamanı da yaklaşmaktaydı artık.
Reklam