Biliyor musun seni yazarken ellerim titriyor.Sanki seni yaşıyor gibi hissediyorum.Sonra içim burkuluyor,olmayacak şeylerden uyanıyorum.Seni özlüyorum.Beraber geçirdiğimiz günleri özlüyorum.Keşke affedebilseydim diyorum.Ama eğer affedebilseydim ilk kendimden başlardım canımın çiçeği.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
* Merhaba bugün bütün benliğimle sana seni anlatmak istiyorum.Benim içimde nasıl olduğunu nasıl sevildiğini belki de nasıl kıyılamayacak kadar güzel olduğunu gör istiyorum.Sen...sen benim bu hayatta başıma gelen en güzel felakettin sevgilim.Ben hep seni o şair adam olarak tanıdım.Oysa sen o değildin çok farklıydın yalandın.Hep beni kandırdın umutlarımı içimden söküp neden umudunu kaybettin dedin.Sonra sen benim umudum oldun ilacım oldun merhemim oldun ışığım oldun.Gözlerim ışıldadı seni benimsediğimde.Peki neden şuan sönüksün sevgilim? Nerede benim ışığım? Ben karanlıkta mı kalacağım? Neden ellerimden tutmuyorsun? Neden artık başkasının gözlerindeki ışıksın? Hep sana neden diye sormak istedim.Aslında cevapları ikimizde biliyorduk değil mi,kaçmak kolayımıza geldi.Oysa biz hep zor şeyler yaşayıp atlatan insanlardık.Ne oldu bize? Artık yok muyuz biz,neredeyiz? Bak ben bizi göremiyorum bana hep sizi gösteriyorlar.Mutlu musun sevgilim?