Keder, sanki bize giydirilmiş ikinci bir elbise gibi. Bütün vücudumuzu sarmış da bize nefes aldırmıyor. Bu övünülecek bir durum değil ama dere çıkarmamız gerekiyor. Sıkıntıyı, acıyı göze alacak kadar sağlam olmalı herkes.
Bize hükmedenler korkularımızdan yararlanıyor ve bizi istedikleri gibi kullanıyorlar. Korktukça bataklığa saplanıyoruz. O bataklıktaki ağaçlar gibi korktukça çürüyoruz.