Sinem
@sinemilekitap
45 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
anlaşılmaz bir şey paylaştığınızı birdenbire hissetmek, onun, her şeyi basitleştirren o insanın var olduğuna şaşmak, aynı anda hem sakinleştiğini hem sarsııldığını hissetmek. 
Sayfa 19
Dünya gözüme hem kocaman görünüyordu hem de yakında öğreneceğim bir sırla Işılıyor gibiydi.
Sayfa 50
Kendi kendinle bile basa cikamazken çocukla nasil basa cikacaksin? Cocuk yük oluveriyor, cocuk imkânsiz bir zorluk oluveriyor, bir zamanlar oldugun çocugu bile tasiyamazken bu yükü, bu çocugu nasil tasirsin, hepimizin içinde yasayan o çocuk nasil tasinir, ozellikle de kücuk yasta yitirdigi annesini zar zor hattrlayan, bu yüzden de annesini icinde bir delik gibi tasiyan biri, hepimiz annelerimizi içimizde bir delik gibi tasiriz, büyük ya da küçük, ölü ya da diri, iste bu yüzden yasayabilmek igin bu delikleri doldurmaya çalisiriz ya da annelerimizi reddederiz ama o zaman da -becerebildigimizi düsündügümüzde- özgürlesmenin suçluluguyla yasamak zorunda kaliriz. Suç olmadan özgürluk de olmaz, bu arada bastan beri suclusun, daha çocukken sucluydun cunku aci zincirine katildin bir kere, acini kiz kardesine ya da seninle birlikte oldugu için yipranan bez bebegine gecirdin, kapisi disariya çikilamayacak kadar küçük olan bir evin bir odasina kapatilmistin, bu nedenle her deneme kanli,muhtemelen de ölümcül olacakti ama ben o kapiyi havaya uçurdum, epey kan döküldü, simdi buradayim,
Sayfa 230
