Neden hepimiz hayatı dolu dolu yaşamak yerine, hayatı monoton bir halde yaşıyoruz. Eğer yaşamak buysa biz yaşamıyoruz. Muhakkak bir şeylerin elimizden kayması ve acı günler mi yaşamamız gerek sanki? Bunlar ders olmadan anlayabilsek yaşamın değerini, her şey çok daha güzel olurdu.
Değerini bil her şeyin. Çünkü insan ancak kaybedince anlıyor bazı şeylerin değerini. Şimdi, geçmişe bakıyorum da geri gelmesi ne kadar zor. Ben de hastalanınca anladım o günlerin değerini. Artık ancak rüyalarımda görüyorum sağlıklı olduğumu. Oysa sabah kalkıyorum, yine hastayım.