"Baban ne iş yapıyor?"
"İmam."
"Yani din adamı."
"Evet. Biz Müslüman Boşnakız."
"Olabilir" dedi Profesör Duşanka. "Ben de bir Sırpım, Hristiyanım, aynı zamanda Ortodoksum. Bu çatı altında bunların hiçbir önemi yok. Bu konservatuvarda dinler değil, evrensel olan müzik saygı görür."
Kim bilir, şimdi ne kadar da güzeldir ölüm. Kahverengi toprakta huzur içinde uyumak, başının üzerinde hafifçe esen yelin kuru otlar arasında çıkardığı hışırtıyı dinleyip hoş bir seda bulmak ... Ve her şeyden önemlisi içinde bulunduğun anı unutmak, hayatı ve bu hayatta yaşayan günahkar insanları bağışlamak ...