sinem uslu
@sinemusl
Huz mâ safa da;mâ keder
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendi kendime diyordum ki, zarar ziyan görmeden ergenlik yaşayanlar hiçbir zaman gerçekten büyük insan olamazlar.
Reklam
Çok uzun yaşadığım için ve pek çok kişi yitirdiğim için artık biliyorum ki ölüler yokluklarıyla değil de onlarla bizim aramızda söylenemeden kalan sözler yüzünden keder verirler insana.
"Ben beyaz duvarlı ı bir odada yatağa bağlanıp bir yıl daha yaşamaktansa, bostanımdaki kabakların arasına yüzükoyun düşmeyi yeğlerim."
Oradayken bir öğleden sonra Bay Razman ve karısı beni ziyarete geldiler. "Hayatta kalmanızı," dediler bana, "deliler gibi havlayan köpeğinize borçlusunuz."
Öksüz mü ? İnsanın ninesi ölünce böyle denir mi ? Pek emin değilim. Belki de nineler be dedeler, kayıpları adlandırmaya değmeyecek aksesuarlar olarak görülüyorlardır. İnsan dedesinden ve ninesinden, ne öksüz, ne yetim, ne de dul kalır. Onları uzun yolun bir yerinde doğallıkla, dalgınlıkla, sanki bir şemsiye unutur gibi bırakırız.
Reklam