Sinem Işıkçelebi
@sinemzade
Fazla abartılmış bir eser olmakla birlikte elbette bazı bölümler bazı farkındalıklar ve özgünlükler içeriyor. Veronika ölmek istiyor onun derdi sevilmemek değil işsizlik de değil yoksulluk, sefillik hatta çirkinlik hiçbiri değil. Aksine Veronika her şeye sahip bir kadın ama monoton hayat günlerin, haftaların hep aynı oluşu, bu sıkıcılık onun ölümü arzulamasına sebep oluşturmuş. Ah Veronika, benim hayatımı görsen asıl ölümü sen hakediyorsun deyip yaşama sımsıkı tutunurdun :)
Reklam
Hayvanların özgürlük uğruna insanlar'a baş kaldırdığı ve bu baş kaldırının ilk şartı ve gerekliliği olarak gördükleri "asla insanlara benzememeliyiz, insanların yaptığı her şey kötüdür. Biz asla onlar gibi evde kalamaz, yatakta uyuyamayız." sözleriyle özgür, rahat ve diktatörlükten uzak sözüm ona özü yitirmeden, haz etmedikleri "insan" profiline benzemeden yaşanacak bir hayatı amaçlamışsalar da hikayenin sonunda ne yazık ki evde yaşayan, yatakta uyuyan hatta ve hatta eskisinden daha acımasız diktatörlük kurmuş bir hayvan çiftliği görürüz. Öyle ki kitabın son sayfasında domuzlar ve insanlar tartışırken hayvanlar domuzdan insana , insandan domuza bakmışlar ve ikisi arasında tek bir fark dahi görememişlerdi.
