Kendi hayatını bir camın ardından izler gibiydi. Artık kendini bir sahtekar gibi hissetmeye başlamıştı. Bunun kendi hayatı olmasını istiyordu. Gerçek hayatı olmasını istiyordu. Ama değildi ve keşke bu gerçeği unutabilseydi.
Nora hayatı olduğu gibi kabullenmiş gibiydi; kötü bir deneyim yaşandı diye bütün deneyimlerin kötü olması gerekmiyordu. Hayatını acı çektiği için değil, acıyı dindirmenin bir yolu olmadığına kendini inandırdığı için bitirmek istediğini anlamıştı.