“Öyle aptallaşıyorum ki kendimi tanıyamıyorum. Biliyorum, her şey çok kötü olacak hatta bunu bana o da gösteriyor ama diyorum ki ona bakarken, boş ver her şey çok kötü olsun, boş ver her şey berbat bir hâl alsın, boşver her şey dağılsın.” Derin bir nefes sesi. “ Sonra diyorum ki her şey kötü olsun ama o olmasın.”
Ama dinle, “Her zaman başka bir yol vardır.” Gülümsedi. “O yolları göremeyeceğin kadar karanlıkta mısın? Bir sokak lambasıyla o yolu aydınlatırsın. Görünürde hiç mi yol yok? O yolu kendin çizersin.”