Yazıklar olsun senin gibi bir adama. Bir yaraya teslim olursun ha!" diye haykırdı Delal, sonra da arkasına dönüp gitti.
O gün aslinda onun böyle bir seye kalkışması kesinlikle acizliginden degil, her seye ragmen hayata sımsıkı tutunmak istemesindendi. Zira bir insanin kendi bacağını kesmeye yeltenmesi büyük bir cesaret gerektirirdi…
"Ağlama ," dedi, "dayanamam. Ölene değin gül yüzüme, o gül yüzünle."
Zeyno onun bu sözlerinden daha da cok etkilenmisti.
İçini tuhaf bir duygu kapladi, tarif edilemez hisler bir anda yuregine çöreklendi. Gözyaşları yanaklarindan aşağı tekrar süzüldügü sırada, "Seni," dedi sesi titrerken. "Bu yüzden sevmisim.Çünkü dilin tatlı, gönlün zengindir.”