Günün batışını izliyorum sessizce kıyıda
Eşsiz sarı yuvarlak çaresizce bakıyor bana
Üzülüyorum ona, gitmek istemiyorsan kalsana
Gözleri yaşlı, kayboluyor dağlar ardında
Ayağa kalkıyorum lakin mecbursa
Kim olur çare, gidene bu hayatta?
Denizdeki onlarca dalga,
Yahut martılar mı bağırsa?
Ay görünüyor doğuda
Işıldamaya başlıyor sorumsuzca
Yetemiyor senden sonra
Ardında bıraktığın karanlığa
Ay dede kusura bakma
Alıştık güneşin sıcaklığına
Zamanla kapanır da yara
İzi kalır her halükarda
Kim olabilir ki ikna
Gerçeği varken sahtesi onun olunca
Papatyalar da küstüler bana
Ama yarın günaydın diyeceğim aydınlığında
~ Ela KATI