Onur

Onur
@siyrano
Duyulan sıkıntıyı çevreye yaymak büyük ruhlara yakışmaz. Ama tutku özü gereği görülmeye adanmıştır, hem bilinmesi hem bilinmemesi gerekir. Bunu göstermek istemediğim bilinmelidir. Larvatus prodeo: Maskemi parmağımla göstererek ilerlerim. Yüzbaşı Paz öleceği sırada gizlice sevmiş olduğu kadına mektup yazmaktan kendini alamaz: tiyatromsu bir bitişi olmayan aşk kurbanlığı yoktur: gösterge her zaman baskın çıkar.
Reklam
“İntihar Düşünceleri” — Hiçbir tözsel ağırlık vermem bu düşünceye: ölümün ağır dekorunu, bayağı sonuçlarını görmem: nasıl intihar edeceğimi pek bilmem bile. Yalnızca bir tümcedir o. — Önümdeki bütün yollar kapanmış ve geriye bana susmak dışında bir seçenek kalmamıştır. İşte o zaman intihar düşüncesi kurtarır beni, çünkü onu konuşabilirim. — “..sonrasız bir özgürlüğe kavuşmak için damarımı açmak isterdim.”
“Aşk mektubu” — Neden mi yine yazıya başvuruyorum? Böylesine açık sorular sormamalı, sevgilim, Çünkü gerçekte, sana söyleyecek hiçbir şeyim yok: Yine de güzel ellerin bu mektubu tutacak — Goethe (sana söyleyecek hiçbir şeyim yok, bu hiçbir şeyi sana söylediğimden başka)
Artık Öteki’nden vazgeçmek zorunda olduğumu anlarım. Ama bir sözcük sürekli dönüyor zihnimde, kalıntısı silinmiyor: ne yazık!
“Ne Yapmalı?” — Mantıklı bir arkadaş şöyle der aşığa: ya az çok umudun vardır harekete geçersin ya da hiç umudun yoktur vazgeçersin. Aşık özne iki seçenek arasına sızmaya çalışır: hiç umudum yok ama yine de.. İnatla seçmemeyi seçer: akıntıyı seçer, sürdürür.
Reklam