Kitabı yeni bitirmenin vermiş olduğu duygu yoğunluğundan uzun zaman sonra düşüncelerimi yazma ihtiyacı hissettim. Kitabın üslubundan ya da akıp gitmesinden bilmiyorum ama içimde bıraktığı hissi uzun bir süre aklımda yer edineceğini hissediyorum. Uzun zamandır iyi bir ruh halinde olmayışımdan ötürü olayların akışı bazı yerlerde beni sarstı diyebilirim. Daha doğrusu okurken çok fazla "rahatsız" hissettiğim yer oldu. Karakterlerin verdiği tepkiler olsun, olayların uzadıkça uzaması okurken bir süre sonra mola verme ihtiyacı hissettim.Tabe'nin anlayamadığım aşk döngüsünü garip bulsamda düşünme tarzını çoğu zaman kendime çok yakın buldum. Olaylara verdiği tepkileri özellikle. Çoğu insanın garip bulduğu ama içimde dönüp duran düşünceleri çoğu zaman tam olarak yansıtamaması/yansıtmak istememesi gibi özellikleri. Aynı yaşta olmamız, kitaptaki ölüm/yaşam hakkındaki anlatılanlar ve içinde bulunduğum ruh hali beni gerçekten etkiledi. İlk murakami deneyimimdi.
Açıkçası olayların ilerleyişi kadınları gösteriş biçimi bir tık hayal kırıklığına uğrattı. Yinede üslubunda kendine çeken anlatım tarzı son murakami kitabım olmayacağını garantiledi.