babam hala oradaydı, sallanan sandalyeme oturmuştu.
“beni arıyordun,” dedi.
ona baktım.
“rüyanda, beni arıyordun.”
“ben hep seni arıyorum,” diye fısıldadım.
“tam mesafeyi bilmemiz lazım,” dedi.
“neden?”
“çünkü bir şey yaptığın zaman tam olarak ne yaptığını bilmen lazım.”
“kimse tam olarak ne yaptığını bilmiyor,” dedim.
“çünkü insanlar tembel ve disiplinsiz.”