Ilk 5 sayfasini okudugumda bi kapattim gözlerimi, biraz kendime gelmem gerektigini duygularimi tasiyamayacagimi hissettim. Sanki her bir satirin altini cizmem gerekmis gibi. Terapide gibiydim. Belki ben cok etkilendim bilemiyorum... Zaten podcastlerini dinliyordum bir de kitap sahane olmus. Henuz yarisindayim. Bizi bize bizim gibi anlattiklari icin yazarlarimiza tesekkur ediyorum.