Şakire Yıldırım
@skryldrm
felsefe -lisans
gaziantep
347 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·96 syf.·
2026 3. kitabı
İnsanlık belki de en çok iki kişiyle başladı: Biri merak etti, diğeri anlamaya çalıştı. Biri dünyayı isimlendirdi, diğeri ona anlam verdi. Ve belki de insanlık o anda başladı; bir elmanın yenmesiyle değil, iki farklı zihnin birbirini çözmeye çalışmasıyla.
Adem ve Havva’nın Günlükleri, bize yaratılış hikâyesini değil, kadın ve erkeğin birbirine yabancı iki varlık gibi başlayıp, zamanla birbirinin dünyası haline gelmesini anlatır. Çünkü bu kitapta asıl mesele cennet değildir; asıl mesele, iki yalnız varlığın birbirine alışma sürecidir.
Havva meraktır. Soru sorar, dokunur, isim verir, anlam arar. Adem ise daha suskundur; gözlemler ama anlamlandırmakta gecikir. Ve tam burada insan doğasının iki temel yönünü görürüz: Akıl ve anlam, mantık ve sezgi, susmak ve konuşmak… İnsan dediğimiz şey belki de bu iki zıtlığın birlikte yaşamak zorunda kalmasıdır.
Mark Twain burada çok ince bir şey söyler: İnsan, sevdiği şeyin nedenini her zaman bilmez ama onsuz kalınca anlar. Adem’in Havva öldüğünde söylediği o meşhur cümle aslında insanlık tarihinin en kısa ve en doğru aşk tanımıdır:
“Nerede o varsa, orası cennetti.”
Puan vermedi·538 syf.·
2026 1. kitabı
Kurtlarla Koşan Kadınlar, kadını iyileştirmeye çalışan bir kitap değil.
Çünkü kadın hasta değil; unutulmuştur.
Clarissa Pinkola Estés’in anlattığı kurt, romantik bir sembol değildir.
O; sezgi, sınır, yalnız kalabilme ve onay aramadan var olma gücüdür.
Bu kitap “nasıl daha iyi olursun”u değil,
neden kendinden uzaklaştığını sorar.
Okuması rahat değildir.
Çünkü sustuğun yerleri, bastırdığın sezgileri ve törpülediğin öfkeyi yüzüne vurur.
Ama tam da bu yüzden dönüştürücüdür.
Bu kitap seni daha yumuşak yapmaz.
Daha uyumlu hiç yapmaz.
Sadece daha gerçek yapar.
Bazı kitaplar yol göstermez.
Seni hatırlatır.
