zehra

İnsan; insan ne ki, Şeytanın bacağı kırık kalıyor İnsan derken.
Reklam
Dünya soğur, akşam serinlerken, Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok. Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim, Ve işte en gümüş cümlem: İçimi açtım sana. İçini açmak için.
Biriken ne varsa sözler arkada kalmış, O çok sevdiğin dünyanın katı huyu, Şimdi ne yana dönsen buz tutmuş kanatların, gövdende onca diken. Yolları kar kaplamış, donmuş göl, ne sen bir yere varırsın artık ne seni bekleyen tren.
Susmuş, Üst üste, birikmiş Söz etmemiş kimse.