“...sana nasıl söyleyeyim bilmem ki; onun her yaptığında belli bir hesap var, işte bunu sevmiyorum.”
“Ve insan yaşamı sonsuzlukla karşılaştırıldığında sadece bir an olduğuna göre onu da zehir etmeye değer mi?”
“Savaşın kaybedileceğini düşünüyorum, bunu Kont Tolstoy’a da söyledim ve hükümdara iletmesini rica ettim. Bana ne cevap verdi dersin? “ Eh, sevgili general, ben pirinç ve pirzolalarla meşgulüm, savaş işleriyle siz ilgilenin.”
…bu insan denizi içinde bir damla olduğunun farkına varmış, kendi önemsizliğini hissediyordu ama aynı zamanda bu muazzam bütünün bir parçası olduğunun da farkına varmış, kendi gücünü hissediyordu.
“Sevmediğimiz zaman uykuda gibiyiz. Külden yaratılmış çocuklarız… ama sevdiğimiz zaman, Tanrı’nın yarattığı ilk günkü kadar temiziz…”