Yaşam, yaşayan insanın kendisinden kaçmasıdır; çünkü onun "en kendi olduğu", ölümdür- yaşamı da, bunun bir değillemesi yalnızca... Yaşam, ölümü değillemekle, temelde, kendini değiller, çünkü yaşamın anlamı, ölümde temellenen bir anlamdır- başka bir anlamı da, yoktur. Anlam, ölümdür. Ancak ölümü unutmayan; onu bir anlam temeli olarak, kendi dayanağı olarak, sürekli 'canlı' tutan bir yaşamdır, anlamlı yaşam.