"Evlilik, ölüm, gezi, arkadaşlık," dedi Bernard; "kent ve taşra; çoluk çocuk ve bütün bunlar, bu karanlıktan yontulmuş çok yönlü bir nesne; çok yüzlü bir çiçek. Bir an duralım; ne yapmışız, bir bakalım. Porsuk ağaçlarına karşı göz kamaştırsın. Bir ömür. Orada. Sona erdi. Bitti, gitti."
Dünyanın yükü omuzlarımızda; görüntüsü gözlerimizde; gözümüzü kırpar ya da kafamızı çevirirsek, ya da Platon'un söylediğini göstermek için arkaya dönersek ya da Napoléon'u ve fetihlerini anımsarsak, dünyaya yolundan sapmanın cefasını çektiririz. Hayat bu....