Ormandaki bir ağacın devrilişini kimsenin duymaması gibi, İsa'nın çektiği acılara da kimse şahit olmasaydı, kurtulur muyduk?
Kurtuluşun sırrı ne kadar dikkat çekebildiğinizde yatıyor
Yaşadığımız sürece yaptığımız hiçbir şey doğru olmayacak. Hiçbir şeyin üstünde kontrolümüz yok. Sanki paket gibi bir yerden bir yere taşınıyoruz. Seyahat ediyor gibi değil de, işlemden geçiyor gibiyiz.
Çünkü intihar etmekle şehit olmak arasındaki tek fark, basında çıkacak haberlerin miktarıdır. Ormanda bir ağaç devrilirse ve o anda orada bunu fark edecek kimse yoksa, ağaç orada kalıp çürümez mi? Ve eğer İsa uyku hapları yutup, bir banyonun zemininde tek başına ölseydi, cennete gider miydi?
Bir keresinde menajer bana “Beş yıl içinde kendini nerede ve ne yapıyor olarak görüyorsun?”diye sormuştu.
Ölü, demiştim. Kendimi ölmüş ve çürüyor olarak görüyorum.