Pek çoğu başkaları için anormallik olan bir şeyin sıradan olduğunu düşünecektir. Ve tam tersi de
doğrudur. Hiçbir kural yok, ne kadar çift varsa o kadar da norm var. Böylesi bir özgürlüğü resmî bir çerçeveye sokmaya çalışmak nasıl da anlamsız bir düşünce.
Tesbih böceğine özel bir ilgisi vardı, zira bunlar korktuklarında top şeklini alıyorlardı. Bu reflekse bayılıyordu, bunu dahice buluyordu: korku anında kendi üzerine kapanmak.
Bağ kurmak çok tehlikeli diye düşünüyordu. Sevdiğin insanlar kolayca yok olup gidebilirlerdi. O, mutluluk ihtimalini kayıp ihtimaliyle bağdaştırmış bir yetişkindi.
Kendisine olan bu güveni nereden geliyordu, nasıl oluyordu, buna kimse cevap veremezdi, belki dağın onu sertleştirdiği söylenebilirdi. Defalarca tecrübe ve teyit etmişizdir: insanlar önce bir yerde doğarlar ve sonra genellikle o yere benzerler.