Semanur Can
@smnrcan10
İstanbul Üniversitesi
Şu anda okuduğu kitap
Ve sesim çektiğim acıyla boğulduğunda
Tanrı bana acımı dillendirme gücünü verdi.
Bir sanat yapıtı zaman içinde unutulabilir, yasaklanabilir ve hatta imha edilebilir, fakat asli olan, geçici olan karşısında her zaman üstünlüğünü kabul ettirir.
Ancak çok çekmiş olan sevincin ne olduğunu bilir, ancak sınavlardan geçmiş olan bağışlanmanın değerini anlar, ancak ölümden dönmüşse kişi insanlar karşısında yeniden dirilişe tanıklık edebilir.
Uyumak, uyumak, her şeyi unutmak, dinlenmek, huzur bulmak, mümkünse sonsuza kadar.
Bu yorgunluk bir hastalık gibi üzerine çökmüştü, konuşamayacak, yazamayacak, çalamayacak, düşünemeyecek kadar yorgundu; hissedemeyecek, yaşayamayacak kadar yorgundu. Zaten bunları ne için, kimin için yapacaktı?