Bir insanın yalnızlığı üzerine söylenecek o kadar söz vardır ki!
O kadar büyüktür ki yalnızlık. O kadar kalabalıktır ki.
Dünyayı dolduran canlılardan uzak bir hayat yaşamak ya da binlerce bedenin arasında olup hiçbirini dinlemeden ilerlemek.
Hepsi de yalnızlığın türleridir.
Bizi takip eden yoktu. Ama biz hep sırtımızı duvara veriyorduk, oturduğumuz yerden kapıyı görmeye gayret ediyorduk. Bizi büyürken kimse mutsuz etmemişti ama yine de herkesten nefret ediyorduk.