Pişmanlıklar ile dolu bu hayatta kalbimi huzursuz eden her şey için son kez akıtıyorum göz yaşlarımı. Son kez atıyor kalbim. Sevgiyi ve sevilmeyi kalbinizde kabul edebilmeniz ümidiyle.
Bak, ölüm güzü kıskanıyor
Şimdi ıssızdır onun sevimli kedisi
Ve herkes onun el değmedik yerleri olduğunu sanıyor.
Uzuyor defterine uğrayan kan lekesi
Senin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran
İçli taşra kızların gizemli eviçleri
Kapıların olurdu korkudan çok denizlere açılan
O denize açılan ellerin nerde şimdi?
Yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin
O üzünç orduları tarlalar çiğnemekte
Bak, ölüm güzü kıskanıyor
Mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin
Güze el değdirmeyen ellerin nerde?
İsmet Özel