Bize düşen, hayatımızı, o uzun şimdiyi, Tanrıpınar’ın dizeleri eşliğinde bir kez daha düşünmek: “Ne içimdeyim zamanın/ Ne büsbütün dışında/ Yekpare, geniş bir anın/ Parçalanmaz akışında.” Anı yaşamayı bilmek büyük bir meziyet. Bugünün hakkını verebilmek.
Sevmek için zaman ayırmak gerekir. Bilmek için zaman ihtiyaç duyarız. Güzelliği ancak zaman ayırarak fark ederiz. Zamanla olgunlaşırız. Lütfen yavaş gidiniz.
Çok hızlı giderseniz içinizde olup bitenleri özümseyecek ve onu kendi duyarlılığınızın bir parçası kılacak kadar vaktiniz olmaz. Güzellik ancak onu durup temaşa edecek zamanınız varsa size bir şey söyler.